(«The Exorcist», 1973)
Θεωρείται το πιο τρομακτικό θρίλερ όλων των εποχών. Ξεχάστε τη γοητεία, τα μαγευτικά πλάνα, την ονειροπόληση, τη φιλοσοφία. Εδώ μιλάμε για ανατριχίλες, τρόμο, εφιαλτικές εικόνες που σε ακολουθούν έξω από την κινηματογραφική αίθουσα. Η απόλυτη επικράτηση του φιλμ επί δυόμισι περίπου δεκαετίες χωρίς κανέναν απολύτως αντίπαλο «έχτισε» και τη φήμη του σκηνοθέτη του Γουίλιαμ Φρίντκιν. Είναι ίσως ο μόνος που κατάφερε να βάλει μια ηλικιωμένη γυναίκα να κατεβαίνει με τέτοιον απόκοσμο τρόπο τις σκάλες του μετρό της Νέας Υόρκης που να μοιάζει με την πιο τρομακτική σκηνή που γεννήθηκε ποτέ. Η δαιμονισμός της μικρής Ρέιγκαν από τον δαίμονα Παζούζου φαίνεται εξαιρετικά αληθοφανής και ο εξορκισμός της έχει μια μαγεία που στην κυριολεξία παγώνει το αίμα στις φλέβες των θεατών. Διαρκείς ακατάληπτοι θόρυβοι, κραυγές που εναλλάσσονται διαρκώς, απόλυτα ανήθικες σκηνές. Ο Γουίλιαμ Φρίντκιν μοιάζει να ξέρει από πρώτο χέρι τη «διάλεκτο» της Κόλασης. Αν δεν έχετε γερά νεύρα μην το δείτε ποτέ...(Μαξ φον Σίντοφ, Λίντα Μπλερ, Ελεν Μπέρνσταϊν, Κίτι Γουίν)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου